****
CZŁOWIEKU SŁABY......

Człowieku słaby który
w nic już nie chcesz wierzyć
Nie lękaj się pójść za Jezusem
Nie lękaj się stanąć przed wyzwaniem
Nie lękaj się
uwierzyć w prawdę miłosierdzia
Nie lękaj się ,nie uciekaj
Bóg wyciąga do Ciebie rękę
pójdź za nim już dziś
i otwórz drzwi do swojego serca .
***

Mówiłeś nam
"Wymagajcie sami od siebie choćby inni od was nie wymagali"
Dawałeś
siłę i nadzieję na to że można zmienić świat
idąc za Bożym głosem
Pokazywałeś
jak wciąż zachwycać się życiem pomimo cierpienia
dawać z siebie to co najlepsze
nawet gdy nie dostaje się zadośćuczynienia
Uczyłeś
jak przebaczać i kochać prawdziwie
choć to najtrudniejsze
Udowodniłeś
że śmierć ma sens i wcale nie jest beznadziejna
Ty SŁOWIAŃSKI PAPIEŻ który rozkruszył serce świata.

"Nauczyciel"

Ojcze Święty to Ty nauczyłeś mnie kochać,
Ty dałeś mi radość,
Ty nauczyłeś jak innych szanować,
Ty pokazałeś jak wybaczać innym,
Ty swą mądrością i słowem uczyłeś żyć pośród innych,
To Ty dałeś mi wiarę,nadzieję i miłość,
Dzięki Tobie zrozumiałam,że można przebaczać,
Zapalam świeczki na pomniku Twym,
Żyć będziesz zawsze w naszej pamięci,
W podzięce za wszystko,co dzień modlitwę Ci mą daję,
Abyś pamiętał o nas dzieciach,
Rozkwitającym kwiecie,
Bo takiego człowieka jak Ty nie było na świecie

Spójrz młody przyjacielu,
Czy widzisz jak nas wielu?
W nas radość, miłość i duch młody,
By pokonać zło, agresje i niezgody.

Nie lękaj się serce młode,
Wejść na nadziei i miłości drogę,
Nie bój się dobra drogą kroczyć.
Nie bój się ze złem walki toczyć.

Słabszym bądź zawsze ostoją,
Krzywd ich słuchaj z pokorą.
Nie lękaj się stać w ich obronie,
Chętnie daj im swe pomocne dłonie.

Nie lękaj się mówić nie!
Gdy krzywda bratu dzieje się.
Czy widzisz przyjacielu,
Że dobrych ludzi jest wokół wielu?

Przykładem jest niepojętym,
Nasz Rodak okrzyknięty Świętym.
To Jego słowa słyszeć chcę ;
" Moi drodzy; nie lękajcie się!"

Bądź pozdrowiona...

Bądź pozdrowiona ziemio rodzina,
Bądź pozdrowiona ziemio gościnna,
Bądź pozdrowiony polski narodzie
Wielki od święta, prosty na co dzień.

Miłość do ziemi, do mojej ziemi,
to wielka miłość moi przyjaciele,
To ziemia polska, to ziemia nasza,
To jest Ojczyzna, to nasza Polska.

Ziemio Chrobrego, ziemio Norwida,
Ziemio mych dziadów, ojców, braci,
Ziemio poległych za naszą wolność,
Nie mogę Cię nie kochać, nie mogę utracić.

Prochy Polaków tulisz w swe łono,
Z pól Twych chlebem żywisz żyjących.
Podróżnym wierzbą i krzyżem wskazujesz drogę.
Po wsiach i miastach stojących.

Różne bywały w dziejach wichury,
Ty krwią i łzami z nami płakałaś.
Byłaś i będziesz na wieki z nami,
Bo jak matka nas pokochałaś.

Żywisz nas ziemią, solą i chlebem…
Z góry otulasz nas polskim niebem,
Tu, na tej ziemi całe polskie plemię
Kocha jak matkę ojczystą ziemię.

Życie w szarej codzienności.
Co dzień szkoła i rodzice,
Kładą do głów wiadomości,
A najlepiej uczy życie
Kontaktu z drugim człowiekiem.

Siostro droga! Bracie mój nieznany!
Czyli nie z tej samej
Matki – Ziemi wyrośliśmy kochanej?

Szary wróbel po obłokach buja,
Siwy gołąb czule do ucha żonie swej grucha
Szczęście dzikich ptaków tak zwykłe,
Czy nie może być moim?
Pytam : Czym one są szczęśliwsze?
Mówię: Odwagą, tak wielką, choć małą,
Bo gdy człowiek nadejdzie, uciekają.

Wróbel nie lęka się gromady.
Gołąb odważnym jest kochankiem
I miłość swą okazać umie,
Żaba żabie mówi: „kumie”.

Czy wstyd taki okazać uczucie
Czy milsze nam wyrzutów kłucie,
Co wprost w serce godzi?
Jesteśmy młodzi!
W rękach naszych przyszłość świata
Niech będzie pięknem bogata.

Serce tęskne ku słońcu mądrości
rwie się, bijąc nierówno.
Z piersi wydobył się jęk żałości,
Bo sprzeciwić się sile – trudno.
Wiedz jednakże bracie, siostro,
Że nie musisz być męczennikiem.
Wystarczy wrażliwym, młodym człowiekiem.
Nie bój się być sobą!

"Święty"

Jak biały ptak wzbił się do nieba,
Na skrzydłach Anioła, do stolicy Boga,
Do nowego Jeruzalem, tam gdzie Pan
Miejsce Mu przygotował, pomiędzy świętymi
Tron Jego.
Choć odszedł i smutek po nim został,
Póki pamiętamy i słowa Jego wymawiać
Będziemy, On jest.
Jest miedzy nami.
Żyje w słowach i nauce, w Pamięci...
Pamięci!
Pamięć uśmiechu, jak promyk słońca rozjaśniającego
Mrok,
Pamięć słów, cenniejszych niż złoto, pełny mądrości
Pamięć osoby, miłością pełnej.
Santo subito.

Święty od zaraz!

NIE LĘKAJCIE SIĘ !

Nasz Wielki Rodak JAN PAWEŁ II PAPIEŻ
Do ludzi zalęknionych, cichych,
Do błądzących, poszukujących, skłóconych i niewierzących,
Do roześmianych przez łzy i pozbawionych ciepła domowego ogniska,
Do żyjących w niespokojnej rzeczywistości, samotnych i zapłakanych,
Do wykpionych, wyśmianych, uzależnionych od różnych nałogów
i przyzwyczajeń,
Do wciąż czekających, modlących się i tych, których marzenia nie spełniają się,
Do tych, przed którymi długa droga życia,
I do tych, przed którymi staje wieczność,

Wołał: NIE LĘKAJCIE SIĘ!

A było TO WOŁANIE JEGO SERCA.

I przemierzałeś świat cały
By chwalić imię Boga
I szedłeś niestrudzony
Chodź ciężka była Twa droga

Twe słowa były wielkie
W Twych oczach zawsze był spokój
To Ty walczyłeś codziennie
Aby na świecie był pokój

Kochałeś szczerą miłością
Taką w najczystszej postaci
Lecz człowiek często coś ceni
Dopiero kiedy to starci

Musiałeś zamknąć oczy
Abyśmy to dojrzeli
Musiały zamilknąć Twe usta
Abyśmy słuchać zaczęli

Ojczyzna nasza to dom,
to miłość.
Ojczyzna jest naszą opiekunką.
Jest to matka, która wiele przecierpiała
i nadal cierpi…
Trudne były jej chwile,
dlatego ma ogromne prawo do miłości.

Ojczyzna nasza to dom,
to miłość.
Miłość, której nikt nie zdoła zniszczyć,
jeśli Ty tego nie zrobisz…

NA POMOC

Gdzieś ktoś ogarnięty jest lawiną samotności,
W sercu smutek tylko gości.
Wszystko przestało mieć znaczenie,
Bo ktoś popadł w zagubienie.
Lecz nagle z tła rozpaczy
Ukazuje się postać Jana Pawła II,
Nadzieja na lepsze dni.
Czy to tylko się śni?
Życie może być w kolorach tęczy,
Z zapachem fiołków i róż.
To od ciebie, młody człowieku zależy:
Czy podejmiesz walkę z trudnościami dorastania,
Czy wzbijesz się wysoko jak orzeł na niebie,
Czy podążysz na szczyt ścieżką trudów nauki i przyjaźni.
A może dostrzeżesz piękno świata
I pokochasz swojego zagubionego brata?